سی و هشت سال پیش، درست مثل همین روزها حتی در شهر کوچکی مثل بافق، شعاری داشت پا می گرفت و گه گاه با خطی کج و معوج بر دیواری گاه گلی در دل کویر ایران نوشته می شد که هنوز هم که نزدیک به چهار دهه از آن گذشته، بخاطر معنای بلند و درخواست های والای انسانی نهفته در آن، گوش نواز و ارزشمند است. این شعار اساسی که مخصوصاً بعد از بهمن 57 و پیروزی انقلاب ملت ایران، بشدت در همه جا پیچید چهار کلمه بود، استقلال، !!! ، !!! . تمامی خواسته ها و آمال ملت ایران و روشنفکران و مبارزان و سردمداران انقلاب، در همین چند کلمه خلاصه بود و هست. بعدها شعارهای همه گیری چون «جنگ، جنگ تا پیروزی» و یا «انرژی هسته ای حق مسلم ما»، فراگیر شدند اما بعلت تغییر شرایط، کارکرد خود را از دست دادند. اما استقلال، !!! و !!! همچنان جذاب و لعاب دار ماند.