پاو وینت کامران دیبا
دسته بندی معماری
بازدید ها 0
فرمت فایل ppt
حجم فایل 9266 کیلو بایت
تعداد صفحات فایل 56
پاو وینت کامران دیبا

فروشنده فایل

کد کاربری 25253
کاربر

پاو وینت کامران دیبا

پاو وینت کامران دیبا

این پاو وینت در 56 اسلاید می باشد

گزیده ای از مطالب اسلاید ها :

بیوگرافی:

کامران دیبا در سال1937 متولد شد.فارغ حصیل رشته معماری هاروارد واشنگتن در سال 1969 می باشد.

کامران دیبا در معماری معاصر ایران نامی آشنا و معتبر است. آثار او در ایران و تهران پرشمار نیستند، اما حضوری بارزو چشمگیر داشته و دارند :

موزه هنرهای معاصر ، فرهنگسرای نیاوران ، پارک شفق یا به گفته خود او پارک یوسف آباد ، برخی بناهای جندی شاپور ، شهر جدید شوشتر و ... که در یک دوره 12 ساله ( از سال 1345 تا 1357 ) طراحی و اجرا شده اند.

او در مدت اقامتش درایران به عنوان معمار ، مدرس ، نقاش و سازمانده برنامه های اجتماعی فعالیت داشت. علاقه واقعی او به گفته خودش طراحی شهری بود و تنها در سالهای آ کارحرفه ایش در ایران ، پس از جستجوهای بسیار شانس با او یاری کرد و امکان طراحی شهرک شوشتر نو را یافت که برنده جایزه معماری آقاخان شد و در نمایشگاه آثار معماری و شهرسازی قرن بیستم ، که به مناسبت فرارسیدن سال 2000 در لوس آنجلس بر گزار شد ، به عنوان طرح برگزیده در مجموعه آثار معماری و شهرسازی جهان .به نمایش گذاشته شد.

اگرچه دوره فعالیت دیبا در زمینه معماری محدود بود ، اما کارهای او از تنوع قابل توجهی برخوردار بودند . ورزشگاه جندی شاپور ، نظیر دفتر اداری در نیاوران نوعی نئوبروتالیسم ایرانی محسوب می‌شود.

کتابخانه پارک شفق با پلان پیچیده و ش ته‌اش را شاید بتوان جزو گرایشات نئوباروک دهه70 میلادی قرار داد . مجموعه شوشتر ، به لحاظ زیبایی شناسی از الگوی معماری مدرن فاصله گرفته و به نوعی منطقه گرایی پست مدرن نزدیک می‌شود . مجموعه جندی شاپور با آثار .نئوبروتالیسم نظیر کارهای آلدورسی و جورجوگرسی قابل مقایسه است.

کامران دیبا از عناصر معماری ایران نظیر گنبد ، بادگیر ، حیاط ، حوض و رواق نیز استفاده می‌کند. عناصر سنتی استریلیزه شده به عنوان عناصر حجمی مجرد ، با حال و هوای متافیزیک در کار داخل می‌شوند.

دیبا به جزئیات ساختمان و آرایش سطوح توجه دارد و جزئیات کارهایش کاملا هنرمندانه‌اند . تزئینات پرداخت نشده‌اند و مصالح نیز به گونه‌ای طبیعی و پرداخت نشده به کار رفته‌اند. این شیوه خاص به کار گیری مصالح که از افکار نئوبروتالیستی رایج در دهه 50 و 60 به هیچ وجه دور نیست.

ساختمان موزه ، تلفیقی از معماری مدرن و سنتی است که با الهام از بادگیرهای مناطق حاشیه کویر ایران ساخته شده است و تندیس‌هایی زیبا و با ارزش هنرمندان معاصر همچون : هنری مور ، آلبرتو جیاکومتی و پرویز تناولی در پیرامون آن فضای سبز اطراف را به «پارک مجسمه» بدل ساخته است .

درون موزه ، از عناصری تشکیل شده که در جریان دیدار بازدید کنندگان ، چشم‌اندازهایی بدیع و زیبا در برابر چشمان آنان قرار می‌دهد.بیننده ، مسیری چرخشی در گرداگرد فضای اصلی موزه را می‌پیماید و پس از تماشای نگارخانه‌ها ، به هشتی می‌رسد . فضای درونی موزه از سه شیبه (رمپ) تشکیل شده که بازدیدکنندگان را به بخش های گوناگون هدایت می‌کنند .

ش ت پی در پی مسیر ها و محور های بصری در طراحی این مجموعه کاملا مشهود می باشد.کامران دیبا به طور بارز در این مجموعه نشان داده است که از طریق افزایش امکانات کشف فضا در محدوده ای سه بعدی می توان به جذ ت و غنای فضای داخلی افزود.

نئوبروتالیسم:

در اصطلاح بروتالیسم به معنی ن اشیده و خشن می باشد.

نئو بروتالیسم به نحوی هوشمندانه در حال و هوای خودآگاهی معماران نسل جوان در دهه 1950 رواج یافت و به رغم این واقعیت نشانه گرایشی بود که عمدتا در سرزمین های طرفدار فرهنگ غرب احساس میشد.مبانی این گرایش ناکامی هایی بود که از یک سو بخشی از آن با مشکلات ساختمان سازی ارتباط داشت واین مشکلات به ویژه در بریتانیا بعد از جنگ جهانی دوم به بار آمد و از سویی دیگر عمدتا به علت نفرت و انزجاری بود که نسبت به خودپسندی سردمداران سازشکاری پدید آمد که از لحاظ مالی توانایی ساختمان سازی داشتند.نئو بروتالیسم به خصلت های واقعی و نمادین معماری توجه داشت.