اکنون رَخت به سراچه ی آسمانی دیگر خواهم کشید .

آسمان ِ آ ین

که ستاره ی تنهای آن تویی .

 

آسمان ِ روشن

س وش بلورین ِ باغی

که تو تنها گل آن، تنها زنبور آنی .

باغی که تو

تنها درخت آنی

و بر آن درخت

گلی ست یگانه

که تویی .

 

ای آسمان و درخت و باغ ِ من

گل و زنبور و کندوی من !

با ی تو

اکنون رخت به گستره ی خو خواهم کشید

که تنها رؤیای آن تویی .

 

"احمد شاملو"