چشمهایت را ببند آغوش خود را باز کن
نازنینم عشق را با بوسه ای آغاز کن
""یا علی"" را پیش تر از آشنائی گفته ایم
باز هم محض ارادت، یک دهان آواز کن
گونه هایت را به شوق بوسه های من بده
موی خود را پس بزن با خنده ای اعجاز کن
تا سحر مهمان دیوان نگاهت می شوم
شاه بانوی غزل مصرع به مصرع ناز کن
این وسط ابری شدی عیبی ندارد خوب من
تکیه کن بر شانه هایم گریه ات را ساز کن
آسمانی ، راه دوری تا افق ها مانده است
زیر پا بگذار قانون را فقط پرواز کن