وقتی تنهایی تقدیرت باشد، با هزار و یک ازدواج سپید یا سیاه هم نمی توانی از این تقدیر خودت فرار کنی! پس با شکوه و ناله و مویه و گریه و گله خودت را بیشتر خسته و کوفته و داغون و درمانده نکن؛ بفهم و بپذیر که این تنهایی، تقدیر توست نه تقصیر تو!! اکنون هنگام آن فرا رسیده است که مهارت و شیوه های زیستن با خویشتن "پذیرش و مدیریت تنهایی و بازسازی زندگی پس از ج !!! " را بیاموزی و به کار بندی؛ چه بسا تقدیر برایت راه دیگری باقی نگذاشته باشد!!!

منبع: !!! بهنام اوحدی (روانپزشک و سکـسولـوژیست)