انتخاب درمانجویان

معیارهای مشمول بودن در گروه

  1. انگیزه: افرادی که در قبال خوب شدن خود هیجمسولیتی نمی پذیرند و اشتیاقی به درمان ندارند را نباید به عنوان عضو گروه بپذیریم.
  2. افرادی که در درمان انفرادی خوب پیش نمی روند را به گروه ارجاع می دهیم.
  3. برای افراد تکانه ای گروه درمانی باعث عملکرد بهتر آنها می شود.
  4. در مواردی که مشکلات بین فردی شدید نیست گروه درمانی می تواند موثر باشد.
  5. تاثیر درمانجویان بر سایر اعضای گروه : یعنی درمانگر در عضو گیری باید نظر دیگر اعضای گروه را مد نظر قرار دهد و خود را متعهد به همه اعضای گروه بداند.
  6. احساسات شخصی که درمانگر به درمانجو دارد می تواند بر روند عضو گیری می تواند تاثیر بگذارد.

 

مروری بر روند انتخاب درمانجویان در گروه

درمانجویان برای ورود به گروه بر اساس یک سیستم پاداش و تنبیه عمل می کنند. مقصود از تنبیه بهایی است که درمانجویان باید برای عضویت در گروه بپردازند مثل وقت، پول، انرژی و .... و مقصود از پاداش، رضایت های متنوعی است که فرد از گروه بدست می آورد و این رضایت های فرد در گروه به سه شکل صورت میگیرد:

  1. ب رضایت از روابط با سایر اعضا
  2. رضایت از شرکت در فعالیت های گروهی
  3. رضایت به دلیل احساس غرور از عضویت گروهی

ترکیبات گروه های درمانی

اصول ترکیب گروهی به ان گروه کمک می کند تا فرایند هر گروه را درک ند و کارشان را به نحوی سازمان دهند تا با نیازهای هر درمانجو سازگار باشد. از آنجا که هر عضوی باید به طور مداوم با سایر اعضا تبادل و ارتباط برقرار کند، این تبادل اعضاست که سرنوشت گروه را دیکته می کند و ما باید در جستجوی ترکیبی در گروه باشیم که به اعضا اجازه می دهد تا به نحو مطلوب تبادل داشته باشند.

از این رو کل روند ترکیب گروهی و انتخاب اعضا بر اساس این فرض مهم قرار دارد که ما میتوانیم تا اندازه ای دقت رفتار گروهی فرد را پیش بینی کنیم.

پیش بینی رفتار گروهی اعضا

معمولا پیش بینی رفتار گروهی افرادی که رفتار بین فردی آنها ناسازگارانه، ثابت و افراطی است ( مثل افراد جامعه ستیز) نسبتا دقیق است. البته در رفتار بالینی هر روزه، مشکل ظریف تر از این است و رفتار گروهی نهایی کمتر قابل پیش بینی است.

معمول ترین روش های بکاررفته برای پیش بینی رفتار گروهی اعضا

  1. مصاحبه تشخیصی معیار: مصاحبه گر بر اساس داده های مربوط به فشارهای محیطی، تاریخجه فردی و انگیزه درمان درمانجو تلاش می کند تا پیش بینی کند که جگونه فرد در گروه رفتار خواهد کرد که این پیش بینی ها غالبا غیر دقیق و مبهم است و در پیش بینی رفتار گروهی عادی ارزش کمی دارد و هر قدر ما کمتر در فرایند درمان مطابق برجسب های تشخیصی عمل کنیم بهتر است.
  2. آزمون های روانی استاندارد: آزمون های روانی مثل رورشاخ و تی ای تی از نظر اعتباری که برای درمانگر از نظر پیش بینی دارند با ش ت مواجه شده اند.
  3. روند تشخیصی تخصصی:
  4. مشاهدات و تحقیقات بالینی روش های نوین را در دو طبقه بندی ایجاد کرده اند: الف) فرمول بندی سیستم طبقه بندی بین فردی، ب) روش هایی که مستقیما رفتار گروهی را نمونه گیری می کنند.

ایجاد سیستم های بین فردی و همراه با افزایش شمار افرادی که به دنبال درمان برای مشکلات کمتر شدید زندگی بودند باعث تلاش هایی برای طبقه بندی افراد بر حسب شیوه های بین فردی ارتباط شد. و نظریه پردازان بین فردی معاصر تلاش د که رفتار بین فردی افراد را از طریق پرسشنامه و جمع اطلاعات طبقه بندی کنند و الگوی کارن هورنای و کارهای بالبی در باب سبک های وابستگی در ایجاد این فرمول بندی بین فردی تاثیر خاصی داشته اند.

نمونه گیری مستقیم از رفتار مربوظ به گروه

هر قدر که ما بتوانیم در گروه درمانی رفتار تک تک اعضا را بیشتر مشاهده کنیم، دقیق تر می توانیم رفتار درون گروهی اعضا را چیش بینی کنیم یعنی باید در یک وضعیت گروهی، اطلاعاتی از رفتار بدست آوریم. در حقیقت تجارت و ت برای این اصل کاربرد عملی یافته اند مثلا برای انتخاب پلیس نیروی هوایی در مصاحبه گروهی استفاده می شود.

مصاحبه بین فردی برای پذیرش

برای کلینیک ها و درمانگرهایی که با فشارهای زمانی مواجهه اند درمانگر بر اساس مصاحبه بین فردی توانایی گروه را در کنار آمدن با واقعیت بین فردی اینجا و اکنون می سنجد.

اصول ترکیب گروهی

در عمل در ترکیب گروهی دو رهیافت نظری وجود دارد: 1) رهیافت نامتجانس، 2) رهیافت متجانس.

در رهیافت نامتجانس دو منطق نظری عمده وجود دارد: الف) نظریه نمونه کوجک اجتماعی به این معنا که گروه یک جهان اجتماعی کوجک است که گروه باید نامتجانس باشد تا امکانات یادگیری تبادل بین فردی به حداکثر برسند. ب) نظریه ناهمخوانی: افرادی که خود را در گروهی می یابند که اعضای آن جنبه های مطلوب بسیاری دارند ( مثل امید به کاهش رنج) ولی در عین حال تقاضاهایی دارند که ایجاد تنش می کند( مثل خودآشکار سازی) یک وضعیت ناهماهنگ را تجربه می کنند و هنگامی که فرد در این وضعیت ناهماهنگ برای کاهش ناهماهنگی کاری انجام می دهد یادگیری یا تغییر روی می دهد.

2) رهیافت متجانس

در این روش انسجام گروهی زیربنا می باشد. یعنی انسجام اولین راهنما برای ترکیب گروهی می باشد.

و فقط در یک گروه منسجم می توان تضاد را تحمل کرد و مبدل به کار مولد کرد.

فصل دهم

تشکیل گروه

قبل از تشکیل هر گروه درمانگر باید مکان مناسبی برای برگزاری جلسات تعیین و تصمیم هایی در باره ساخت درمان اتخاذ کند مثل وضعیت فیزیکی، نوع گروه، مدت و تعداد جلسات.

وضعیت فیزیکی: جلسات گروهی در هر محلی که محرمانه بودن رعایت هنجارها را تامین می کند قابل برگزاری است و اگر قرار است از جلسه گروهی برداری شود باید اجازه نامه کتبی از اعضا گرفته شود.

گروه های باز و بسته:

گروه بسته همین که آغاز شد هیج عضو تازه ای نمی پذیرد و برای مدت زمان از پیش تعیین شده با افراد جلسه می گذارد. بر ع در گروه های باز همین که اعضا گروه را ترک می کنند برای آنها جانشین تعیین می کنند.

مدت و تعداد جلسات

مدت درمان در درمان های انفرادی معمولا 50 دقیقه است و برای جلسات گروه درمانی 80 تا 90 دقیقه است.

تعداد جلسات درمان از یک تا پنج بار در هفته متغیر است اما غالبا اعضای گروه هفته ای یکبار ملاقات دارند.

گروه های با زمان گسترده ( ماراتون)

در دهه های 60 و 70 ، گروه ماراتون بسیار تبلیغ میشد. جلسه های گروه طولانی بود شاید 24 تا 48 ساعت به طوری که وقت خواب هم محدود بود. تاکید گروه بر خودآشکار سازی کامل، رویارویی بین فردی، درگیری و مشارکت موثر بود. این برنامه رشد گروهی را تسریع می کرد و تجربه عاطفی را تشدید می کرد. تشدید ح عاطفی و خستگی ناشی از طولانی بودن گروه هم به عنوان عاملی در کنار گذاشتن نقاب اجتماعی و کاهش مقاومت اعضا شناخته می شد.