دوباره شب

نمی دانم

چرا خو !!! به چشمانم نمی آید

فضای هر نگه

                      به جز دیوار

جائی را نمی پاید

هجوم غصه ها گوئی

                              به چشم دل

رسوبی تازه می بندد

و پی در پی نگاهم

                         به حجم سربی شب

خیره می ماند

در این هجمه

                         چنان زندانی دربند می خندم

برای رفع دیگری

به دستانم

     دخیلی را

              ز بند آرزوی عشق نافرجام می بندم

       کنون دل

به یاد خاطرات دورتر دور

درون !!! می لرزد

و آهی چون صلیب

                                 بی نشان شب

به فرجام دگر

                      زلال ذهن را آشفته می دارد

در این دلتنگی غمگین

                                غریبانه ... نگاهم

با نگاه سرد آیینه 

دوباره باز می لرزد

دوباره باز می لرزد

 

-همدردیم-

بیا در ظلمت غمگین من 

                                      امشب

                                   دمی بنشین

که سرشار از سخن گردیم

بیا: با کوچ قرقاول از 

    کران ساحل دریا

و خواب شاپرک ها

ز کوی گلبن گلبوته های عشق 

    واژه های دیگری سازیم

بیا از نیزه ی خورشید

گمان سایه را 

ز شک آیینه جدا داریم

بیا از قطره های اشک چشمانت

تب رنگین کمان غصه ها

                                               بیارائیم

بیا ای آیینه اشراقی شعرم

که بی تو سخت در هنجار و دلگیرم

بیا همدم

که همدردیم