چند سال قبل زمانی که هنوز به امید شاعر شدن به انجمن های شعر سبزوار می رفتم و مشق شعر می !!! ، یک رباعی و یک دوبیتی طنز سروده بودم که اونقدر ج !!! ون نگرفته بودم که در وبلاگم منتشر کنم. امروز ناگهان شعرهای قدیم در سرم مرور شد و به سراغ وبلاگم اومدم و با مطالعه بقیه مطالب دیدم، شاید هیچ کدوم از سروده هایی که تا الان از من نا شاعر در این جا درج شده هم، چندان جدی نبوده و در محیطی که همه اشعار منتشر شده، ساده و ناقابل و در حد تمرین شاعری هستند، جای این دو سروده طنز خالی است.

بنابراین امروز این دو سروده طنز قدیمی رو هم اضافه میکنم تا کل !!! یون تمرینات شاعریم تکمیل تر بشه.

 پیامک

برای تو پیامک می فرستم

دو تا دو تا و تک تک می فرستم

چه جک باشه چه متن عاشقونه

«دوست دارم» رو بی شک می فرستم

 

*  *  *

 

رفاقت

در دل به تو احساس ارادت دارد

یک عشق عجیب و بی نهایت دارد

تنها تو که زنگ میزنی می گیرد

ایرانسل من با تو رفاقت دارد

 

پی نوشت:

1- دوبیتی «پیامک» مربوط به زمانی است که هنوز شبکه های اجتماعی و نرم افزارهای پیام رسان امروزی  مثل تلگرام، واتس آپ و لاین و وایبر رواج پیدا نکرده بود و فقط در اکثر گوشی ها، سیستم قدیمی و ساده ارسال پیامک  با همون محدودیت های (تعداد کاراکتر خیلی کم در هر پیام، هزینه بر بودن پیام های ارسالی و عدم ارسال ع !!! و فایل ویدئویی و ... وجود داشت)

2- یکی دیگه از بخش های طنز آمیز این پست اینه که توضیحاتش از خود شعرها طولانی تر شد.