چهره ای ش !!! ته و قامتی خمیده دارد اما سن و سال چندانی ندارد. نامش عروسی باستانی از دوران قاجار است که به رغم ثبت میراثی، لرزش ت !!! یب را بر پایه های خود احساس می کند.پل خشتی «گیشه دَمرده» - عروس مرده- را می گویم اثری که ازثبتش در فهرست بناهای میراثی کشور می گذرد اما سرنوشت این اثر تاریخی به جا مانده از دوره قاجار نیز، همچون نوعروسی که از روی این پل به داخل رودخانه پرت شد و وجه تسمیه «گیشه دمرده» شد، با ت !!! یب و نابودی گره خورده است.پل در ۳۰۰متری جاده اصلی رشت به !!! ای شرق گیلان است؛ ولی حتی یک تابلوی معرفی اثر هم در نبش جاده دیده نمی شود تا به مسافران نوید بازدید از یک اثر میراثی را بدهد.پل، همانند نامش نفرین شده و بی مهری ای که در حقش می شود نیز متأثر از این نفرین است چرا که در گویش گیلکی، «گِیشه» به معنای «عروس» و «دَمَردَه» به معنای مُرده است و «گیشه دمرده» «عروس مرده» معنا می دهد، درست مانند سرنوشتی که برای این پل رقم خورده است.در روایت مردمان روستای «جیرسرا»، در شب جشن عروسی، هنگامی که عروس را سوار بر اسب به خانه بخت می بردند، در میانه عبور از پل روستا، عروس داخل رودخانه می افتد. جسد عروس در آب ناپدید و  داماد هم مجنون می شود.